باشينا دؤندويوم دلّال! شعر طنز حمید آرش آزاد
اينديكي، توكتؤكولوبدور، باشيناوْلموش دام- داز
«خيز و در كاسهي سر، آب طربناك انداز»
يا توك اكدير اوْ باشا، يا تلهسيك پوْستيژ آل
«پيشتر زان كه شود كاسهي سر، خاكانداز»!
قوْجا وقتينده، جوانليقائله، چال، اوْينا، اوْخو
«حاليا غلغله در گنبد افلاك انداز»
هم «بساز- بفروش» اوْلوبسان، هم «آژانس مَسكن»
«آتشي از جگر جام در املاك انداز»!
كارمند ايستهسه آلسين بير اوْتاق، بير دهليز
«دود آهيش در آيينهي ادراك انداز»
بيردهگؤردونكي، گلهن مشترينين چوْخدو پولو
«بر رُخِ او، نظر از آينهي پاك انداز»!
توْرپاغين نرخي قيزيلدان باهادير ايراندا
«ناز از سر بنه و سايه بر آن خاكانداز»
داداشيمسان، فقط آلدانما حريفلر دئسهلر:
«درد خود را به شفاخانهي ترياك انداز»!
يوْخسولون سات ائويني، اؤز يارينا مانتووْ آل
«آن قبا در ره آن قامت چالاك انداز»!
«چون گل، از نكهت او جامه قبا كن، «حافظ»
حرصلهنَر دلال آقا، تئز سؤزه قوْي سوْن، حافظ!
